LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging 5 maart 2014, Aswoensdag

Lezingen
Joël 2, 12-18
Psalm 51
2 Korinthiërs 5, 20-21; 6, 1-2
Mattheüs 6, 1-6.16-18

Welkom
Welkom bij het begin van de veertigdagentijd. Het lijkt een tijd van nee zeggen: nee tegen sommige uitnodigingen, nee tegen bepaalde boodschappen, nee tegen bepaalde verleidingen. Maar het is een tijd van ja zeggen tegen God, tegen de naaste, ja tegen de zuiverheid van ons eigen hart. Deze veertigdagentijd confronteert ons met de paradox van het menselijke bestaan: de mens is beeld van God en bezit talenten en mogelijkheden die vrijwel onbegrensd lijken en toch is hij een voorbijgaand wezen: stof ben je en tot stof zul je wederkeren. De mens verlangt naar het goede en naar vrede en toch staat de wereld van de Oekraïne tot Afrika bol van geweld en spanningen. Mensen en regeringen willen hun macht en invloedsfeer bewaren. Alle energie die daarin gestoken wordt, leidt de mens af van het ware doel van het leven: een wereld en een samenleving bouwen waar barmhartigheid en vrede het fundament vormen.

Deze veertigdagentijd is dus een ja zeggen tegen onze roeping van Godswege. God vraagt ons om ons leven door het evangelie te laten bepalen. Hij vraagt ons vandaag een weg naar binnen te gaan: een weg van het hart, waar we God ontmoeten. Deze weg naar binnen gaat gepaard met de drieslag gebed, vasten en aalmoezen: bezinning, soberheid en vrijgevigheid zijn de richtingwijzers en hulpmiddelen voor deze weg.

Sommigen zullen dit jaar een bijzonder paasfeest beleven, omdat zij in de paasnacht gedoopt en gevormd zullen worden. We hebben nog nooit zo’n grote groep gehad. Van harte welkom.

Karin, Frits, jullie hebben je al langer in het christelijk geloof verdiept. Nu is het moment aangebroken om daadwerkelijk de stap naar de kerk te zetten. We heten jullie welkom en we bidden dat door het doopsel met Pasen Christus jullie altijd op jullie pad zal begeleiden.

Ravi en Ritesh, jullie volgen jullie moeder die twee jaar geleden gedoopt is. Het is jullie eigen keuze om je in de kerk met Christus te verbinden.

Peter, Arjen, Laura, Kimberley en Sacha, jullie hebben via jullie partner of familieleden de kerk als manier van verdieping gevonden. Jullie zullen met de anderen gedoopt worden en zo toetreden tot de katholieke kerk.

Karen, je zult het vormsel ontvangen en op die manier tot de katholieke kerk overgaan. Je kwam vanuit een andere kerk, maar hier heb je de katholieke liturgie gevonden om je relatie met God te verrijken.

Michael, jij bereidt je voor op het vormsel. Je bent katholiek gedoopt en je wilt nu graag ook het vormsel ontvangen om met je vrouw het geloof nog beter te beleven.

Samen zijn jullie al vanaf november de groep geloofsleerlingen en nu formeel als catechumenen. Vanaf nu zal de kerkgemeenschap voor jullie bidden terwijl jullie je verder voorbereiden op het doopsel en het vormsel en de heilige communie. Ook voor ons allen is het inspirerend dat zoveel mensen deze keuze willen maken.

We spreken intens met elkaar over geloof en leven, over de katholieke tradities en over jullie eigen levensweg. Jullie ervaren dat God met jullie gaat en op die manier zijn jullie een inspiratiebron voor onze hele geloofsgemeenschap.

Vanavond worden jullie gezalfd als doopleerling en geloofsleerling en zo op een bijzondere wijze met de kerk verbonden. Christus zal jullie op jullie verdere weg begeleiden.

zalving geloofsleerlingen

Homilie
Onlangs heb ik tijdens mijn verblijf in Suriname de synagoge van Paramaribo bezocht. Wonderlijk is dat de vloer van het gehele gebouw met een laag zand bedekt is. Ook de vloer van de preekstoel, de Bima, en de trappen naar de ark, waar de Torahrollen bewaard worden, zijn bedekt met een laagje savannezand. Het lijkt dus of je de woestijn betreedt wanneer je de synagoge ingaat. Het is ook één van de betekenissen die aan dit gebruik gegeven wordt. Iedere week wordt het voor de sabbath keurig glad gemaakt om de bezoekers te ontvangen.

Ook in andere Caribische landen ligt er in de synagogen een laagje zand. De Joden die samen komen in de synagoge beseffen dat hun oorsprong ligt in de veertig jaar die zij in de woestijn verbleven, toen zij onder leiding van Mozes hun verbond met God leerden kennen, dat een verbond van leven bleek te zijn, een verbond dat leidde naar het Beloofde Land.

Het is een passende gedachte om daarmee een kerkgebouw te betreden in de veertigdagentijd: we betreden als het ware in geestelijke zin de woestijn. Dat is voor een christen geen angstige gedachte of een zware periode: we gaan immers in de voetstappen van Jezus zelf die na zijn doop de woestijn in trok om God beter te leren kennen en de kracht van zijn roeping nog beter te verstaan. Ook wij willen het doel van ons leven beter verstaan en weten waartoe God ons geroepen heeft. Het is dus een mooie en vreugdevolle tijd om meer tijd te nemen voor gebed en bezinning en onze zorgen om uiterlijkheden even los te laten. Het gaat de komende weken om onze ziel en hoe wij met God en de naaste verbonden zijn.

Jezus houdt ons in de teksten van de Bergrede de weg naar binnen voor, de weg naar het verborgene van je hart, niet een weg om jezelf te verstoppen, maar een weg naar jezelf, naar je innerlijk. Laat je uiterlijk maar even voor wat het is; dat is niet wie je bent, daar hoef je je geen zorgen om te maken. Als mensen die kant van jou de mooiste vinden, kennen ze je nog niet goed genoeg.

In ons hart, in ons geweten, in ons denken kunnen we de weg van een waardevoller leven gaan, waarlangs we bepaalde waarden nieuwe inhoud geven: stilte, vrijgevigheid en soberheid als fundamentele waarden onder ons leven die ons handelen en onze dagindeling kunnen bepalen, waarden die ons vastigheid en stevigheid geven om niet met alle winden van de modes en trends mee te waaien: een vernieuwde en vindingrijke weerbaarheid tegen alle bewegingen die ons kunnen meesleuren.

Dit is de waarde van de stilte om even afstand te nemen tot al het gepraat en alle meningen en drukte: stil vallen, je adem horen. In de stilte spreekt Gods stem. Zijn zwijgen is immers spreken. Ieder zal even stil vallen en kijken naar het licht van de zon of kijken naar een afbeelding, stilte om te luisteren.

De waarde van de vrijgevigheid: laat de linkerhand niet weten wat de rechter doet, zonder berekening, zonder voorwaarden, zomaar omdat er iemand is die je iets vraagt. Oefen eens deze weken van de vasten in die manier van vrijgevig zijn. Misschien ontvang je dan ook meer. De waarde van de soberheid scheelt een hoop tijd: wat je allemaal links kunt laten liggen, waar je allemaal geen tijd aan hoeft te besteden: een stapje terug, eenvoud.

De vasten kan ons rijk maken, ook door onze bezinning op de donderdagen. Groeien in kennis van God en van de naaste en daarmee ook van onszelf. Dat is de weg die voor ons ligt. We zijn maar voorbijgaande mensen en toch heeft God zich aan ons verbonden.

Wie zo de woestijn betreedt, zal de rijkdom van die woestijn ontdekken en leren zien hoeveel er aan ons gegeven wordt en hoe ons een weg gewezen wordt. Ik wens u veel inspiratie en in het bijzonder onze geloofsleerlingen een inspirerende tocht naar hun doopsel of vormsel.

Amen