LogoAdVanDerHelm

kaarsjes

Verkondiging 23e zondag door het jaar, 7 september 2014

Lezingen
Ezechiël 33, 7-9
Psalm 95
Romeinen 13, 8-10
Mattheüs 18, 15-20

Woord van welkom
Vandaag komen we zoals we gewend zijn samen rond het Woord en de tafel des Heren. Zeker vandaag vind ik troost in het besef dat we in onze parochie één familiegemeenschap zijn, door Christus samengebracht. Als priester voel ik me gedragen door parochianen nu ik zelf troost kan gebruiken. Ik wil u danken voor de blijken van medeleven die mijn zus, zwager en ik hebben gekregen, voor gebeden en gedichten. Het zijn woorden van hart tot hart. Het is een gave van God om elkaar zo nabij te zijn. We bidden vandaag ook samen voor allen die in de rouw zijn, voor allen in de wereld die eenzaam zijn of vluchteling, voor mensen die in eenzaamheid hun verdriet moeten verwerken. Bidden we ook in het bijzonder voor de vervolgde christenen. Vragen we God om vergeving voor die keren dat we niet vanuit het vertrouwen op God leefden.

Homilie
Gods barmhartigheid is niet vrijblijvend. We mogen elkaar op die barmhartigheid aanspreken wanneer wij niet volgens die barmhartigheid leven. De procedure die ons in het evangelie wordt voorgehouden is een prachtig voorbeeld van broederlijke en zusterlijke vermaning. Het besef dat zelfs tussen geloofsgenoten onenigheid kan ontstaan is zo oud als het apostelcollege zelf. De twaalf door Jezus uitverkoren mannen blonken niet altijd uit in tact, in bescheidenheid, of zuiverheid. Het is niet duidelijk welke criteria Jezus had om deze mannen te roepen. Er zijn momenten geweest dat de Heer duidelijk blijk gaf van zijn teleurstelling en zelfs zijn wanhoop: "kleingelovigen begrijpen jullie het nu nog niet" en er zijn meer van dergelijke uitspraken. Gods barmhartigheid is niet vrijblijvend. Dat betekent dat we een gebrek aan barmhartigheid, rechtvaardigheid of aan andere deugden bij elkaar wel dienen aan te wijzen, maar op een wijze dat de onderlinge band zo min mogelijk schade leidt. Er wordt van geloofsgenoten een grote prudentie verwacht om niet zomaar elkaars rechter te zijn.

Er is een groter goed dan je eigen gelijk halen en dat is de eenheid van de kerkgemeenschap, omdat die teken is van de trouw van God jegens zijn volk. Voor die eenheid moeten we waken. Ook Ezechiël wordt geroepen om als een profeet een wachter te zijn voor de eenheid en de zuiverheid van het volk.

Zuiverheid is echter geen abstract idee of een bepaalde ideologie. Maar het gaat om trouw tussen mensen die elkaars fouten en zonden niet zomaar accepteren, maar die zich daardoor anderzijds niet van elkaar laten scheiden.

Wie naar de kerken kijkt ziet waar het mis kan gaan. Daarom is het nodig dat de kerken veel energie steken in het herstel van de eenheid, een werk dat overigens niet zonder de heilige Geest van God kan worden bewerkstelligd.

Maar we kunnen ook kijken naar het leven van families en personen. Soms kunnen relaties tussen mensen die sterke familiebanden en vriendschapsbanden hebben gehad, fundamenteel beschadigd zijn. Zijn ze dan ook onherstelbaar?

Jezus gelooft dat niet, omdat hij de kracht van vergeving kent. Wij zijn gedoopt en gemaakt tot broeders en zusters en dat betekent dat we wachters van Gods barmhartigheid zijn. Wij dienen de waarborgen van de barmhartigheid tussen mensen te zijn.

De seculiere samenleving kent deze barmhartigheid niet omdat voor haar deze barmhartigheid bijvoorbeeld betaalbaar of wederkerig moet zijn. Er zitten grenzen aan en er kunnen andere prioriteiten gekozen worden. Zo is het niet in het evangelie. Al kunnen we dit ideaal niet altijd halen. We kunnen er wel ingroeien en daarin dienen we elkaar te helpen. Het is natuurlijk wel noodzakelijk dat we als christenen dat uitgangspunt als basis vasthouden en dat niet opgeven, ook al voelen we ons onvolmaakt en zwak.

Daar ligt het fundament dat Paulus beschrijft in de tweede lezing van vandaag: liefde vervult de gehele wet. Onze barmhartigheid moet teken zijn van Gods liefde voor de mensen. Dat onderscheidt ons van de wereld en al komen we ook in de wereld voorbeelden van grote barmhartigheid tegen, wat ons van anderen onderscheidt is de bron die wij in God zien. Die geeft perspectief van eeuwigheid. Daar waar een mens een ander echte barmhartigheid betoont, is Gods eeuwige liefde aanwezig. Mogen wij die roeping verstaan en vasthouden.

Amen.